Een ervaren, servicegerichte tattoospecialist – van klassiek vakwerk tot medische behandelingen.

Katendrecht is al sinds de jaren ’50 en ’60 de bakermat van de tattooshops in Nederland. Ooit zaten er acht op de Kaap. Tattoo Bob bestaat sinds 1968 en groeide uit tot een begrip, nationaal én internationaal. Ralph Moelker zette het familiebedrijf voort met zijn broer en (schoon)zussen. “Vroeger mocht ik niet zeggen dat mijn vader Tattoo Bob was,” vertelt hij. “Het had een rauw imago.” Dat veranderde in de jaren ’90, toen tattoos mainstream werden. Inmiddels is er zelfs een medische tak.

Hoe werd Tattoo Bob méér dan een tattooshop?
Ralph: “Ik werkte naast de shop ook in het ziekenhuis voor medische tatoeages. Vanuit die ervaring heb ik TB Medical opgezet, samen met huidtherapeuten en specialisten. Voor sommige patiënten was de stap naar een traditionele shop te groot. Daarom hebben we een aparte medische omgeving gecreëerd. We doen laserbehandelingen, tattoo-verwijdering en medische tatoeages, met levenslange garantie. Mensen komen daarvoor uit het hele land.”

Waarin onderscheiden jullie je vandaag de dag?
“Service staat voorop. We zijn professioneel, maar altijd no-nonsense, gezellig en toegankelijk. Vroeger liepen mensen ’s nachts spontaan binnen voor een tattoo. Dat is veranderd; nu werken we vooral op afspraak. Piercen kan nog zonder. We denken mee, geven eerlijk advies en weigeren ook weleens iets – bijvoorbeeld bij racistische uitingen of als iets technisch niet kan. Trends veranderen, nu zie je veel fine line en kleine ontwerpen. Maar elke tattoo moet een verhaal hebben.”

Wie weten jullie te vinden?
“Vroeger kwamen klanten uit het hele land, nu meer regionaal. We hebben meerdere tatoeëerders in huis en een portretspecialist waarvoor mensen nog steeds van ver komen. Opvallend is dat mensen bewuster kiezen. Minder impuls, meer betekenis. Al zien we ook nog genoeg ‘dronkemanstattoos’ die weer verwijderd moeten worden. Trouwens, ons mini-museum, met foto’s en verhalen van vroeger, weten toeristen en cruisepassagiers goed te vinden. Groepen komen speciaal langs om die nostalgie te proeven. Het is een soort kijkdoos in het verleden van de Kaap.”